Lopen, Pasta en Limoncello

30 juli

T is erg goed toeven in t prachtige, zonovergoten Italie.
Ik heb mezelf voorgenomen om iedere dag, voor t ontbijt te lopen en, niet heel onbelangrijk, ik heb t ook Wouter beloofd. De belofte aan mij zelf is belangrijker, maar de belofte aan Wouter voelt gewichtiger (prachtige woordgrap, al zeg ik t zelf).

We zijn hier nu ruim een week  en ik houd woord! Iedere ochtend, rond 700 uur, doe ik met trots mijn gekregen blitse sportschoenen aan en begin ik braaf met mijn rondje langs t Gardameer. Ik ben niet de enige braverik. Er lopen veel mensen (hard en minder hard) om 700 uur langs t water.

De vuilnismannen doen om 700 ook een rondje,  beroepsmatig

Als ik weer bij de tent ben, ontwaakt de camping en voel ik me wakker en fit.
Dat ik steeds fitter word, is gisteren bewezen. Vanaf de supermarkt moet je eerst via een trap en daarna via een hele steile helling naar boven. Ik haal met redelijk gemak de overige boodschappers in en hoef als 1 van de weinigen bovenaan niet op adem te komen.

Dus die pasta & limoncello heb ik iedere avond dik (alweer die woordgrap) verdient.
(Maar zoals 1 van mijn BMW vriendinnen zegt; allesmetmate)