Stok achter de deur

12 juli

Ondanks dat ik zelf vind, dat er in mijn eet en leefpatroon nodig iets moest veranderen. Lukt het mij niet om dit alleen te doen. Hulp vragen zit niet in mijn natuur, dat ik nu Wouter om hulp heb gevraagd voor iets heel persoonlijks, voelt al als een overwinning op zich.

Ik ken mezelf redelijk goed, en weet ook dat ik het zonder hulp (stok achter de deur) niet ga redden. Vragen mag dan niet in mijn natuur zitten, valsspelen zit dat wel. Tijdens de veldloop op de middelbare school, was ik als eerste binnen (uiteraard omdat ik een stukje achterop de brommer had meegereden), op school klopte de jaarrekening tijdens de les bedrijfsadministratie altijd, omdat ik een ster ben in creatief boekhouden, en een spelletje kaarten win ik ook, omdat ik precies weet hoe de ‘joker’ er aan de achterkant van de kaart uitziet.

Als ik mijn eet, maar met name mijn bewegingspatroon, in mijn eentje had moeten aanpakken, dan weet ik zeker dat ik vroeg of laat zal stranden. Onbewust, of misschien wel bewust, weet Wouter dit ook. Om mij ‘in de gaten’ te houden, heb ik van Wouter “Runkeeper’ moeten installeren. Zodoende ziet hij, hoeveel ik buiten de deur beweeg, Daarnaast moet ik iedere week een schema invullen, met mijn bewegingsplan voor die week.

Een dag te laat het plan invullen, betekend: Dat Wouter aan de bel trekt. Niet lopend maar op de fiets naar mijn werk betekend: Dat Wouter aan de bel trekt (“ga je weer op de fiets tegenwoordig”). Het voelt een beetje als vroeger op de lagere school, alleen je huiswerk maken als je wist dat de juf het na ging kijken. Te kinderachtig, maar op dit moment is het wel dé manier voor mij. Een groot voordeel van Wouter ten opzichte van de juf van vroeger, is dat Wouter het nooit op een veroordelende manier brengt. Dat voelt prettig.